برای چهار سال دیگر،حق شناس رییس جمعیت سازمان های غیردولتی ورزش ماند

مجمع عمومی جمعیت سازمان های غیر دولتی ورزش ایران جهت انتخاب رییس،نایب رییس، خزانه دار و بازرس  در محل سالن آمفی تاتر مجموعه نیکنام برگزار شد.

در این مجمع، پس از ارایه گزارش عملکرد جمعیت در چهار سال گذشته توسط نماینده هیأت مؤسس، سید علی حق شناس با کسب تمامی آراء به مدت چهار سال دیگر به ریاست جمعیت سازمان های غیر دولتی ورزش انتخاب شد. همچنین حمیدرضا توکل، رضا اردستانی و  محمد قاسمی به ترتیب به عنوان نایب رییس،خزانه دار و بازرس جمعیت انتخاب شدند.

حق شناس در گفت و گویی  با سایت جمعیت گفت: حضور N.G.O ها در ورزش ایران سابقه ده ساله دارد و جمعیت سازمان های غیر دولتی ورزش به منظور حمایت حقوقی و اجرایی از نهادهای غیر دولتی ورزش گام بر می دارد.

قهرمان کیک بوکسینگ  جهان (اسپانیا- 2008) تصریح کرد: غالب فدراسیون های ورزشی مخالف فعالیت نهادهای مدنی ورزش اند و  به آنان به چشم رقبای خود می نگرند.  در حالی که تشکل های اصیل و مستقل ورزشی طی این سال ها ثابت کرده اند که بدون دریافت بودجه های کلان از بیت المال و با وجود موانع نیز می شود در این عرصه کار کرد.

رییس انجمن صنفی کانون تکواندوکاران ایران (نخستین نهاد مدنی ورزش کشور ) افزود: به رغم برخی کارشکنی های سازمان یافته و عدم اختصاص بودجه ، تشکل های اصیل انسجام و نظم تشکیلاتی خود را به مراتب بهتر از سال های نخستین حفظ و به مرور آن را ارتقا داده اند.

بنیان گذار تاپ تکواندو (تکواندو برتر) در ادامه اظهار داشت:  هدف یا خواست ما برگزاری یک مسابقه یا  یک دوره مربی گری و یا یک اعزام نیست. این ها را به کرات طی سال های گذشته انجام داده ایم. حرف ما اثبات توانمندی نهادهای مردمی ورزش است که ده سال خارج از قدرت، قابلیت های فنی و  اجرایی خود را بارها به منصه ظهور گذاشته اند.

رییس اتحادیه متخصصان ورزش های رزمی ضمن بی ثمر خواندن برخی تلاش ها برای تضعیف یا حذف سازمان های غیردولتی افزود: بدون تردید این دست کارها بیان گر ضعف و عدم اعتقاد به توانایی و مدیریت آن تشکیلاتی است که به رغم در اختیار داشتن تمامی امکانات ، توان رقابت با یک تشکل را ندارد .

حق شناس افزود: در تمامی کشور های  که در  ورزش دنیا دارای جایگاه معتبر  هستند، فعالیت های ورزشی به نهادهای مختلف غیر دولتی واگذار می شود. در این کشور ها وزارت ورزش و یا دستگاه های ذیربط ضمن نظارت دقیق، پشتیبانی لازم را از نهاد های مدنی مستقل به عمل آورده و از آنان به عنوان بازوی کار آمد خود استفاده می کنند. اما در ایران نه تنها حمایتی از تشکل های مردمی و کارنامه دار نمی شود، بلکه فضا برای انحصارگران و متخصص نماها روز به روز بیشتر فراهم می گردد.